L. haar keukentje

Zoals ik hier al schreef, kreeg L. voor haar tweede verjaardag van haar vader en mij een speelkeukentje. Ik wil 'm graag met terugwerkende kracht nog even aan jullie showen. Wat was ik in dubio. Ik wilde haar graag een keukentje geven, maar de betaalbare versies zijn vaak van plastic en die vind ik oprecht een soort van horizonvervuiling, maar dan in huis. De leuke houten keukentjes in omloop, zijn wat dat betreft een heel stuk beter, maar die zijn weer niet te betalen. Oplossing; zelf maken. Probleem daarbij; tijd tekort. Ik bedacht dit namelijk een krappe drie weken voor ze jarig was. Oeps.  Maar, de knoop moest door gehakt. Een echt zelfgemaakt keukentje zou wel echt een topcadeau zijn! Ik voorzag al hele familiestories waarbij ik overgrootoma was en het 31e achterkleinkind ook nog steeds met het keukentje speelde. Dat trok me over de streep en ik ging zelf aan de slag. ;) 

Ik struinde kringloopwinkels af op zoek naar een mooi formaat kastje. Dat bleek moeilijker dan verwacht. De tijd die ik in kringloopwinkels doorbracht, had ik beter kunnen steken in het zelf maken van een exemplaar. Uiteindelijk vond ik er 1 met perfecte afmetingen. Tenminste, de afmetingen waren perfect als ik 'm op z'n zij draaide. Dat moest dan maar. Met pijn in mijn hart (het betrof een jaren 50 medicijn-kastje in mintgroen) stripte en schuurde ik het kastje. Ik maakte er nieuwe deurtjes voor, waarvan er 1 een ovendeurtje werd. Ik kocht knoppen en onderzetters. Verfde laatstgenoemde zwart en had gaspitten met draaiknoppen. Ik kocht haken en een kapstokje en kon er keukengerei en een zelfgemaakt theedoekje, schortje en ovenwantjes aan hangen. Een oud bakblik werd de gootsteen, waarboven een oud uit de schuur opgediept kraantje kwam te hangen. Plankjes erin, pootjes eronder, klaar! Ik heb de nacht voor L. haar verjaardag nog staan werken, en dus waren er wat dingen waar geen tijd meer voor was. Ondertussen zijn we 9 maanden verder en moet ik nog steeds wat randjes in de verf zetten en wat haakjes verschuiven. Maar goed, het cadeau viel ontzettend in de smaak en tot nu toe wordt er iedere (!) dag mee gespeeld! 

For a sweet niece (2)

Mijn moeder en ik hadden zelf ook nog een kadootje voor het kleine nichtje. We wisten dat ze een keukentje zou krijgen, dus kochten voor haar wat groenten en fruit. Je moet tenslotte wel wat te kokkerellen hebben in je keuken! Daarbij maakten we een schattig schortje in rood-witte stof met een paars accent. Naar een zelf getekend patroontje wat ik ook voor een schortje voor Loïs gebruikte. Die kreeg voor haar tweede verjaardag afgelopen zomer ook een keukentje! (zie foto)

Oefenen oefenen oefenen!

Ja hoor, alweer een tas! Ik geloof dat ik het tassen maken ineens helemaal ontdekt heb. Het is helemaal niet zo moeilijk als ik altijd dacht! Dit was gewoon een probeersel. Heeft ook geen binnenvakjes of wat dan ook. Heel eenvoudig. Het is een wat kleiner tasje. Stofjes komen beide van mijn favoriete kringloopwinkel waar ik het hier al eerder over had. Knoopje komt van Xenos en het zijden touwtje komt uit China. Ik vind het donkergroen erg mooi combineren met het knalblauw. 

Ik heb alleen geen idee wat ik er mee moet doen! Het is geen tas waar ik zelf mee zou lopen. Mijn moeder heeft net drie nieuwe . Ik geef 'm vast weg. Nu nog een gegadigde zoeken. :)

Op het lijf geschreven..

Vorige week was mijn lieve moeder jarig. Een cadeau was snel bedacht, zij leent namelijk AL-TIJD mijn tassen. Ze deed het steeds met een of andere oude rugtas. Het ding zag er niet meer uit. Dus als ze een avondje uit ging, pakte ze er 1 van mij. Dit stofje kocht ik op het stoffenspektakel. Vond het direct een mooie stof. Het is glanzend wit/ivoor met blauw geborduurde bloemen. Echt iets voor mijn moeder! De binnenkant dezelfde ongebleekte katoen als hier. Ik tekende en tekende, tot ik tevreden was met het model. Ik had natuurlijk een bestaand patroon kunnen nemen, maar ik ben eigenwijs en doe soms liever moeilijk dan makkelijk. Het is een flink grote tas, zodat ze al haar spullen mee kan nemen. Naar werk, naar mijn opa, een dagje de stad in, etc. Daarbij gaf ik haar nog een (gekocht) klein, bruin-leren tasje voor de avondjes uit.

Van mijn broertje en zijn vriendin kreeg ze een nieuwe rugtas. Een speciale voor als ze gaat wandelen. Dat doet ze namelijk graag. De madam heeft dus een hele nieuwe tassencollectie voor haar verjaardag gehad. :)

'MIJ!' 2

Hier in huize 'LA Love' klonk werderom het woord 'MIJ!'. Dit keer was het echter niet de mini, maar ik zelf. Mijn moeder was het lieve oma'tje wezen opzoeken en kreeg van haar een lapje mee voor mij. Zo van 'kan ze wel iets leuks van maken voor Loïs'. Dat kan ik ook vast. Het is namelijk een erg dun katoentje, vraagt er bijna om om een luchtig bloesje te worden. Maar ik zag het meteen; dat gekke roze (want het is eigenlijk gewoon een beetje een rare, viezige kleur) staat precies bij mijn bleke, sproeterige huidje. Ik ga er een simpele sjaal van maken. Het stofje doet de rest.

Het grappige; mijn moeder, ook naaifreak (al is dat tegenwoordig wat minder), had dit lapje ooit over van een van haar creaties. Mijn oma maakte altijd bergen poppenkleertjes en kreeg daarvoor dit overschot. Zij heeft daar wel degelijk van gebruikt, want voor mijn allermooiste pop kreeg ik ooit een jurkje in dit stofje. En de rest is nu dus weer in mijn bezit!

Wat vrouwen willen PART 2

Er zijn hier de afgelopen weken een hoop rokjes onder de machine vandaan gerold. Acht stuks maar liefst. Het kleine achternichtje kreeg niet alleen een tasje, ze kreeg ook twee rokjes. Een lichtblauwe met bloemetjes en een lila met geborduurde bloemetjes en lint.  Ik voorzag Loïs ook meteen van twee nieuwe. Ze is vooral fan van de zwarte met witte balletjes. Het roze (ik weet het, het lijkt oranje, maar het is meer roze met oranje) stofje komt van het stoffenspektakel een jaar geleden. Ik vond het een echt kleine-meisjesstofje, maar het was wat achterin de kast geraakt. Het staat zo schattig. Ik maakte er meteen 2. We hebben namelijk twee buurmeisjes, waarvan de jongste op een week na, precies een jaar ouder is dan Loïs. Daar krijgen we bergen kleertjes van, die dus qua seizoen perfect zijn. Als dank voorzie ik die meiden iedere zomer van nieuwe rokjes. De oudste is niet meer into roze, alles moet blauw of groen. Dus zij kreeg ook een blauw-met-witte-bloemetjes. En een groen-wit ruitje met stiekem toch een klein beetje roze. Oh wat voelde ik me stout. Gelukkig was ze er helemaal te gek mee. De jongste kreeg ook een groen ruitje, maar dan met een geel lint en dus het roze kleine-meisjesstofje.


Voor Loïs gaan er zeker nog meer rokjes en jurkjes volgen. Het beweegt voor haar lekker makkelijk, staat leuk en ze kan wel wat extra mooi-weer-kleren gebruiken. De helft ligt steeds bij haar vader, dus ik grijp vaak mis. Of hij. Niet handig. Bovendien heb ik nog veel te veel leuke stofjes liggen!

Binnenkort hopelijk betere foto's. Tot die tijd moeten jullie het hier mee doen! :)

Vrouwen hebben nooit genoeg...

...tassen! (ok, en schoenen, maar daar gaat dit bericht niet over)


Mijn nichtje is 9 maanden ouder dan ik. Wij trokken vroeger altijd veel met elkaar op. Haar dochtertje is weer 9 maanden jonger dan Loïs. Helaas wonen we niet zo dicht bij elkaar in de buurt. Zij wonen in de buurt van Alkmaar, wij vlakbij Delft. En als je geen rijbewijs hebt, zoals ik, is dat echt een wereldreis. Laatst werd het kleine nichtje 1 en het grote nichtje verjaarde iets later ook. Dus eindelijk weer een bezoekje en reden voor kadootjes! Voor het kleine nichtje maakte ik een echt kleine-dametjes-cadeau; een omkeerbaar tasje. Het gekleurde stofje was oorspronkelijk een placemat, die ik bij een of andere euro-winkel op de kop tikte voor wel 11 cent!! De andere kant is een ongebleekte katoen waar ik met de naaimachine patroontjes op 'borduurde' in fluo-roze en oranje. 

Haar moeder kreeg een omkeerbare schoudertas. Diezelfde gebleekte katoen, maar dan geborduurd met blauw-grijs en blauw garen. Aan de andere kant blauw. Want mooi blauw, is niet lelijk. Let niet op alle kreukels, het was nog niet gestreken.

Helaas..

Ik wilde jullie graag mijn nieuw gemaakte zomertas laten zien, maar helaas. Iemand had zich heel sneaky verstopt achter de stoel en op het moment dat ik met mijn camera klikte, sloeg het monster toe. Dus hier moeten jullie het voorlopig mee doen. Dat is trouwens niet zo erg, want de afwerking van het ding is echt rampzalig. Al ben ik over de look op zich wel tevreden.

Hervonden blijdschap



Ik woon in een straat vol kleine kinderen. Erg gezellig altijd, helemaal nu het weer mooier weer is. De kids vermaken elkaar, wij als ouders kijken gezamenlijk toe met een glas wijn in de hand. Een stel buren van mij probeert ook al een tijd lang een kleintje te krijgen. Na ruim een anderhalf jaar was het eindelijk raak, maar helaas, de blijdschap was maar van korte duur; de zwangerschap eindigde in een miskraam. Heel verdrietig. Nu kwam ze me van de week het ontzettende blijde nieuws vertellen; ze is weer zwanger! Dat verdiend een cadeautje. Dus gisteren heb ik snel deze mobile in elkaar geknutseld. Een wit geschildere tak, genaaid hartje en wat mooie kralen. Leuk op de kast, aan de muur of boven een wiegje. Eraan een kaartje; papier geverfd door Loïs, geknipt en gestempeld door mij; 'made with love'.