Al sinds het begin van de herfst (toen het verdorie nog een heerlijke 25 graden was) was ik op zoek naar een heel lange sjaal. Maar dan echt een heel heel heel heeeuuuul lange! Zo een die ik 3 keer om kan slaan en dan nog lange 'flappen' heeft. Hij moest warm zijn, zacht, niet kriebelen en roomwit van kleur. Oh en pompoms! Hij moest en zou pompoms hebben, want pompoms zijn de (p)(b)om! Ik zag best een boel mooie, maar ze waren allemaal net niet wat ik wilde. Dus ging ik zelf aan de slag. Met haaknaald en garen dat ik nog had liggen. Het was zacht en niet kriebelig, want deels acryl. Het was warm, want deels wol. Het was roomwit en niet onbelangrijk; ik had er genoeg van liggen dus kon pompoms maken zoveel ik maar wilde. En oh, hij werd lang natuurlijk.
Ruim 600 meter draad en een paar kleine uurtjes verder was mijn sjaal zo goed als af. Haken gaat tenslotte lekker snel. Die pompoms zou ik later wel even snel doen. Maar het ding bleef liggen. En liggen. En liggen... Tot het vorige week ineens 15 graden ging vriezen! Ik maakt snel mijn pompoms en loop sindsdien als een blij (en warm) ei rond door de sneeuw. Waar ik sneeuw-pompoms maak en gooi naar onoplettende voorbijgangers. Oeps.. ;)
